Sanktuarium Maryjne w Walsingham

« Angielski Nazaret » jest świętym miejscem uznanym i bardzo cenionym
przez chrześcijan kraju. Według legendy, fundatorką sanktuarium była bogata wdowa, pochodzenia szlacheckiego, Richelda z Faverces (1061 r.)
Zbliżając się do Świętego Domu, ostatnią milę pielgrzymi przebywali boso. Buty zostawiali w „Slipper Chapel”, w tak zwanej kaplicy sandałów.
W 1538 roku sanktuarium zrównano z ziemią, a figurę spalono. Anglicy nigdy nie pogodzili się z utratą Świętego Domu Nazaretańskiego.
Często w tajemnicy przychodzili modlić się do Kaplicy Sandałów. Dopiero
pod koniec XIX wieku kaplicę odbudowano, a figurę odtworzono. W 1934
roku ogłoszono, że Walsingham jest sanktuarium narodowym. Modlą się tu anglikanie i katolicy.
Matka Boża z Walsingham jest rόwnież znana pod wezwaniem « Dziewica
Morska ». Legenda mediewalna opowiada, że Ona ratuje marynarzy będących w
niebezpieczeństwie. Hotel dla pielgrzymόw anglikańskich nazywa się
“Stella Maris”, czyli Gwiazda Morza. Jest to najstarszy tytuł nadany Maryi.
Walsingham znajduje się w odległości kilku mil od wybrzeża Norfolk ;
jest miejscem modlitwy i miejscem uzdrowień, reprezentuje ocalenie od
sztormu i zatonięć oraz ofiaruje czyste wody i spokojny port, we wszystkich prόbach życiowych.
W XIX w. Charlotte Boyd, bogata dama zdecydowała się odrestaurowywać
sanktuarium w taki sam sposόb, jak inna bogata wdowa zaczęła budowę w XI wieku.
Mały dom z XIV w. służył za oborę dla zwierząt, zanim Charlotte Boyd
postanowiła go odrestaurować. Plan ten się skonkretyzował po jej
nawrόceniu się na katolicyzm. Około r. 1890, kupiła kaplicę i ofiarowała ją opactwu w Downside.
Od ponad 100 lat (20 sierpień 1897 r.) procesje pielgrzymόw od King’s
Lynn do Kaplicy Sandałów naznaczyły powrόt publicznego kultu do Matki Bożej z Walsingham.
Cudowne miejsce, które warto zobaczyć. Gorąco polecam.
Strona www za darmo dla Ciebie!