TAJEMNICA DRUGA (RADOSNA)
NAWIEDZENIE


Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w pokoleniu Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę... Wydała ona okrzyk i powiedziała: «Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona. A skądże mi to, że matka mojego
Pana przychodzi do mnie...? Błogosławiona jesteś, któraś uwierzyła, że
spełnią się słowa powiedziane Ci od Pana». Wtedy Maryja rzekła: «Wielbi dusza moja Pana, i raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawcy... gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny».
(Łk 1, 39-40)


W chwili zwiastowania Maryja dowiaduje się od anioła Gabriela, że
jej krewna Elżbieta oczekuje upragnionego dziecka. Podejmuje
natychmiastową decyzję - pójdę i pomogę jej. To spotkanie dwóch świętych
Niewiast staje się okazją do wyrażenia Bogu bezgranicznej wdzięczności.
Elżbieta czuje się zaszczycona obecnością Maryi. Maryja zaś,
uświadamiając sobie wielkość swego wybrania, wyśpiewuje Bogu pieśń
dziękczynienia.

Każdy człowiek, a zwłaszcza chrześcijanin, może powtórzyć słowa Maryi - Pan uczynił mi wielkie rzeczy:

Obdarzył mnie życiem.
Uczynił swoim dzieckiem.
Pragnie mojego dobra na ziemi.
Chce mnie obdarzyć szczęściem wiecznym.
Wspólnie z psalmistą pytamy:
Cóż oddam Panu
za wszelkie dobrodziejstwa, które mi okazał?
Ps 115,12
1 Ojcze nasz,
10 Zdrowaś Maryjo,
1 Chwała Ojcu.
Kreator strony - przetestuj